یادمه یه سالی ...و یه شب یلدایی ..

برای یکی اناری فرستادیم ...اما ...

و اون....e long time مون کرد ...

...از اون روز سخت خیلی می گذره ...

و من دیگه براش آرزوی سرخ بودن رو ندارم ..

....و به جای گرمی یادش ...تلخی اش موند ..

تا همیشه ...تا همیشه ..

حالا اگه هزار انارم دستش بگیره ...

دلم اما دیگه براش تنگ نمیشه ...

...

زمستون امسال قشنگ ترین زمستون دنیا خواهد شد ...

...برای من ....

......خاطره انگیر ...

زمستان این شهر ...

....بالاخره خاطره خواهد شد ...

......و در یک روز بهاری ورق خواهد خورد ..

پشت این زمستان ...بهاری سبز در راه است

گمان می کردم قلبش از جنس مهربانی باشد ..

اما...

......قلبش ماسه ای بود ..و او

می توانست هر لحظه ...مرا...و یاد مرا...

در ساحلی بی کران و تنها ...به اقیانوس بسپارد ..

....و اینچنین کرد ....قلبش ....

.....

دیگه نیاز به گفتن نیست ...

..

این درد تا ابد بی درمان است ....

...

اگر برگردم به گذشته ...

پاک کنی درشت برای از بین بردن ..

نگاه چشمانی درشت ...را با خودم خواهم برد ...

و با آرامشی عمیق ..

به زندگی بر خواهم گشت ...

و هزار سال زندگی خواهم کرد ...

بدون تو ...

.....در آرامشی بی پایان

یادمه یه نفر یه بار...

بابت یه کار کوچیکی که براش انجام دادم بهم گفت :

((((فرصت بشه جبران کنم))))

.....به گمانم یادش رفته ...

.......هم منو ...

هم وعده ای که داد ....

....

کاش آدم ها گاهی در خلوتشان ...

در خلوت دلشان ....

جایی برای عشق باز می کردند ...

و گاهی یادشان می کردند ...

...عشقی که هرگز از یادش نبرد ...

می بینی هر دوی ما بی نهایت حسودیم ...

...دلمان نمی خواهد در کنارمان ..

....جز ما را ...

...هر کسی غیر ما ...می شود درد ..

درد بی درمان...

۱۲ که می شود ....

.....دلتنگی ام .....تازه می شود ..

نمی دانم چرا...